THE EFFECT OF PERCEIVED ORGANIZATIONAL SILENCE ON ABSENTEISM AND WORKFLOW EXPERIENCE

Authors

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.19801219

Abstract

The aim of this study is to determine the effects of perceived organizational silence levels on absenteeism and workflow experience among service sector employees operating in Şanlıurfa province. Regression analysis was conducted to reveal the effect of participants' organizational silence levels on absenteeism and workflow experience. According to the analysis findings, organizational silence has a positive and significant effect on absenteeism. Similarly, it was determined that organizational silence also has a positive and significant effect on workflow experience. Correlation analysis, conducted to examine the relationship between variables, revealed positive and moderately significant relationships between organizational silence and absenteeism and workflow experience. Furthermore, a positive and moderately significant relationship was found between organizational silence and work commitment, one of the sub-dimensions of workflow experience. On the other hand, the relationship between absenteeism and workflow experience and work commitment was found to be positive but weak, while there was no statistically significant relationship with the internal enjoyment dimension. These findings indicate that an increase in the level of organizational silence is accompanied by an increase in variables related to absenteeism and workflow experience; However, this shows that the relationships between absenteeism and workflow dimensions remain at a relatively limited level.

Keywords: Silence, Absenteeism, Workflow Experience on

References

Akin, U., & Ulusoy, T. (2016). The Relationship between Organizational Silence and Burnout among Academicians: A Research on Universities in Turkey. International Journal of Higher Education, 5(2), 46-58.

Atalı, Y., & Siyez, D. (2023). İş Akışı Deneyimi (Work Flow Experience). Kariyer Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 6(2), 86-100.

Aubé, C., Brunelle, E., & Rousseau, V. (2014). Flow experience and team performance: The role of team goal commitment and information exchange. Motivation and Emotion, 38(1), 120-130.

Avcı, M. (2020). Çalışanların esnek çalışma düzenlemelerine yönelik tutumlarının işe devamsızlık algıları üzerindeki etkileri: Kamu kurumlarında bir alan araştırması. Yönetim Bilimleri Dergisi, 18(35), 37-55.

Bacak, B., & Yiğit, Y. (2010). İşe devamsızlığın nedenleri, ekonomik sonuçları ve azaltılması için alınması gereken önlemler. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, 5(1).

Badubi, R. (2017). A critical risk analysis of absenteeism in the work place. Marketing, 2(6), 32-36.

Bakker, A. (2005). Flow among music teachers and their students: The crossover of peak experiences. Journal of vocational behavior, 66(1), 26-44.

Bakker, A. B. (2008). The work-related flow inventory: Construction and initial validation of the WOLF. Journal of Vocational Behavior, 72(3), 400–414.

Bayır, Ö., & Aydın, A. (2019). Otantik liderliğin psikolojik sermaye, işe kapılma ve okul başarısıyla ilişkisi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(4), 1232-1254.

Bayram, M. (2019). Devamsızlık ve işte var olamamayı etkileyen faktörlerin belirlenmesine yönelik bir kavramsal model önerisi. Sosyal Güvenlik Dergisi, 9(2), 299-318.

Budak, Ç. (2019). Kurum içi kayırmacılık ve kayırmacılığın işe devamsızlığa etkisi. The Journal of Academic Social Science, (97), 432-444.

Büyüköztürk, Ş. (2018). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri (23. baskı). Pegem Akademi

Bryman, A.ve Cramer, D. (1999). Aggregating variables: Exploratory factor analysis. In Quantitative data analysis with SPSS release 8 for Windows: For social scientists, 271–285.

Caner, S. (2022). Öğretmenlerin Örgütsel Sessizlik Algılarının Belirlenmesi. Düzce Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 100-110.

Coban, H., & Sarıkaya, M. (2016). A research on the relationship between organizational silence and burnout. European Scientific Journal.

Csikszentmihalyi, M. (1990). Flow: The psychology of optimal experience. Haper and Row.

Csikszentmihalyi, M., & Larson, R. (2014). Flow and the foundations of positive psychology (Vol. 10, pp. 978-994). Dordrecht: Springer.

Csikszentmihalyi, M., & LeFevre, J. (1989). Optimal experience in work and leisure. Journal of personality and social psychology, 56(5), 815.

Çavuşoğlu, S., & Köse, S. (2019). Örgütsel Sessizlik Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanmasi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 365-387.

Drake-Brassfield, C. (2012). The relationship of flow experience and social influence on employees' job satisfaction and positive mood (Doctoral dissertation, Walden University).

Dulkadir, B., & Ardıç, M. (2018). İşgörenin Devam Durumunun İnsan Kaynakları Bilgi Sistemiyle İşletme Verimliliğine Etkisinin İncelenmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(2), 1129-1137.

Dyne, L., Ang, S., & Botero, I. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of management studies, 40(6), 1359-1392.

Erceylan, N., Öztürk, M., Uludağ, K., Uzunbacak, H., & Akçakanat, T. (2021). İçsel motivasyon ve öznel iyi oluş arasındaki ilişki: İş becerikliliği ve akış deneyiminin seri aracılık rolü. Yönetim Bilimleri Dergisi, 19(40), 413-436.

Gambarotto, F., & Cammozzo, A. (2010). Dreams of silence: Employee voice and innovation in a public sector community of practice. Innovation, 12(2), 166-179.

George, D. ve Mallery, P. (2003). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference. 11.0 Update (4th ed.). Allyn & Bacon.

Ghani, J., & Deshpande, S. (1994). Task characteristics and the experience of optimal flow in human—computer interaction. The Journal of psychology, 128(4), 381-391.

Hair, J. F., Hult, G. T. M., Ringle, C. M.veSarstedt, M. (2014). A primer on partial least squares, structural equation modeling (PLS-SEM).

Karaca, N., & Aksoy, A. (2022). Algılan örgütsel dışlanmanın çalışan sesliliğine ve iş akış deneyimine etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 13(36), 1318-1332.

Kayaalp, E., & Özdemir, T. (2020). Öğretmenlerin örgütsel sessizlik, örgütsel yalnızlık ve örgütsel yabancılaşma algılarının örgütsel sinizm düzeyleriyle ilişkisi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(38), 101-113.

Kim, J., Sorhaindo, B., & Garman, E. (2006). Relationship between financial stress and workplace absenteeism of credit counseling clients. Journal of Family and Economic Issues, 27, 458-478.

Kish-Gephart, J., Detert, J., Treviño, L., & Edmondson, A. (2009). Silenced by fear:: The nature, sources, and consequences of fear at work. Research in organizational behavior, 29, 163-193.

Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling(3rd ed.). Guilford Press.

Kocakulah, M., Kelley, A., Mitchell, K., & Ruggieri, M. (2016). Absenteeism problems and costs: causes, effects and cures. The International Business & Economics Research Journal (Online), 15(3), 89.

Koçak, A., & Yıldız, A. (2017). Absentizm. TTB Mesleki Sağlık ve Güvenlik Dergisi, 17(66), 40-46.

Korkmaz, F., & Öztürk, A. (2024). Örgütlerde absenteizm. Örgütlerde Saplantılı Tutum ve Davranışlar.

Köse, E. (2014). Dezavantajlı okullarda öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları ile örgütsel sessizlik arasındaki ilişkiler. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2014(2), 28-36.

Milliken, F., Morrison, E., & Hewlin, P. (2003). An exploratory study of employee silence: Issues that employees don’t communicate upward and why. Journal of management studies, 40(6), 1453-1476.

Morrison, E., & Milliken, F. (2000). Organizational silence: A barrier to change and development in a pluralistic world. Academy of Management review, 25(4), 706-725.

Morrison, E. W. (2014). Employee voice and silence. Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 1, 173–197.

Nartgün, Ş., & Kartal, V. (2013). Öğretmenlerin örgütsel sinizm ve örgütsel sessizlik hakkındaki görüşleri. Bartın University Journal of Faculty of Education, 2(2), 47-67.

Nur, E. ve Küçük, F. (2023). Akademisyenlerin koronavirüs kaygı düzeyinin akademisyenliğe yabancılaşmaya etkisi üzerine bir araştırma. Kocatepeiibfd, 25(1), 76-91

Nur, E. ve Bakır, Y. (2025). Kariyer tatmininin mesleki özdeşleşmeye etkisinde örgütsel gururun aracılık rolü: beyaz yakalılar üzerine bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 17 (3), 2184-2204.

Şencan H. (2005). Sosyal ve davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlik. Seçkin Yayıncılık

Önder, E. (2017). Ortaöğretim okullarında örgütsel sessizliğin yordayıcısı olarak örgütsel adalet ve örgütsel bağlılık. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(2), 669-686.

Örücü, E., & Kaplan, E. (2001). Kamu ve özel sektör çalışanlarında devamsızlık sorunu. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 8(1), 93-112.

Özgen, I., & Sürgevil, O. (2009). Örgütsel Sessizlik Olgusu ve Turizm İşletmeleri Açısından Değerlendirilmesi: Turizm İşletmelerinde Örgütsel Davranış: Ed. Zeyyat Sabuncuoğlu. Bursa: Mkm Yayıncılık.

Özkara, B., & Özmen, M. (2016). Akış deneyimine ilişkin kavramsal bir model önerisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(3), 71-100.

Öztürk, E. (2006). Çoklu doğrusal regresyon modeli, İçinde: Ş. Kalaycı (Ed). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (s.259-269). Ankara: Asil Yayın Dağıtım.

Pekerşen, Y., Alagöz, G., & Karakaş, E. (2022). Otel İşletmelerinde Örgütsel Sessizliğin İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi (The Effect of Organizational Silence on Turnover Intention in Hotel Businesses). Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 10(1), 400-419.

Petitta, L., & Vecchione, M. (2011). Job burnout, absenteeism, and extra role behaviors. Journal of Workplace Behavioral Health, 26(2), 97-121.

Pinder, C., & Harlos, K. (2001). Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. In Research in personnel and human resources management (pp. 331-369). Emerald Group Publishing Limited.

Saijo, Y., Yoshioka, E., Nakagi, Y., Kawanishi, Y., Hanley, S., & Yoshida, T. (2017). Social support and its interrelationships with demand–control model factors on presenteeism and absenteeism in Japanese civil servants. International archives of occupational and environmental health, 90, 539-553.

Schüler, j., & Brunner, S. (2009). The rewarding effect of flow experience on performance in a marathon race. Psychology of Sport and Exercise, 10(1), 168-174.

Slade, M. (2008). The adaptive nature of organizational silence: A cybernetic exploration of the hidden factory (Doctoral dissertation, The George Washington University).

Soriano, A., Kozusznik, M., Peiró, J., & Mateo, C. (2018). Mediating role of job satisfaction, affective well-being, and health in the relationship between indoor environment and absenteeism: Work patterns matter!. Work, 61(2), 313-325.

Şahin, F. (2011). İşe devamsızlığın nedenleri, sonuçları ve örgütler için önemi. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(1), 24-39.

Şehitoğlu, Y., & Zehir, C. (2010). Türk kamu kuruluşlarında çalışan performansının, çalışan sessizliği ve örgütsel vatandaşlık davranışı bağlamında incelenmesi. Amme İdaresi Dergisi, 43(4).

Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (Sixth Edition). Pearson Education Limited.

Tayfun, A., Işın, A., & Küçükergin, K. (2016). Örgütsel Sessizliğin Iş Tatmini Ve Örgütsel Bağlilik Üzerindeki Belirleyici Rolü. Gazi Üniversitesi Turizm Fakültesi Dergisi, (1), 35-49.

Trevino, L., & Webster, J. (1992). Flow in computer-mediated communication: Electronic mail and voice mail evaluation and impacts. Communication research, 19(5), 539-573.

Turgut, M., & Akbolat, M. (2017). Örgütsel vatandaşlık davranışı, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel sessizlik ilişkisine yönelik sağlık çalışanları üzerine bir araştırma. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 20(3), 357-384.

Ünlü, Y., Hamedoğlu, M., & Yaman, E. (2015). Öğretmenlerin örgütsel adalet algıları ve örgütsel sessizlik düzeyleri arasındaki ilişki. Sakarya University Journal of Education, 5(2), 140-157.

Vakola, M., & Bouradas, D. (2005). Antecedents and consequences of organisational silence: an empirical investigation. Employee relations, 27(5), 441-458.

Van Dyne, L., Ang, S., & Botero, I. C. (2003). Conceptualizing employee silence and employee voice as multidimensional constructs. Journal of Management Studies, 40(6), 1359–1392.

Yaşin, T. (2019). Kişilik özellikleri ve psikolojik sermayenin akış çerçevesinde çeşitli değişkenlerle olan ilişkisi. Social Sciences, 14(5), 2707-2735.

Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. International Journal of Social Sciences and Education Research, 4(2), 74-85

Yeşilaydın, G., & Bayın, G. (2015). Türkiye’de örgütsel sessizlik ile ilgili yapılan araştırmalara yönelik literatür incelemesi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(4), 103-120.

Yılmaz, S., & Söyük, S. (2022). Farklı yönleriyle absenteizm ve sağlık çalışanlarındaki önemi. Journal of Innovative Healthcare Practices, 3(2), 71-92.

Published

2026-04-27

How to Cite

ZAZA, Ümran, & KAYA, K. (2026). THE EFFECT OF PERCEIVED ORGANIZATIONAL SILENCE ON ABSENTEISM AND WORKFLOW EXPERIENCE. NEW ERA INTERNATIONAL JOURNAL OF INTERDISCIPLINARY SOCIAL RESEARCHES, 11(33), 190–210. https://doi.org/10.5281/zenodo.19801219