THE CONCEPTS OF THE END OF HISTORY, IDEOLOGY AND TRUST IN FRANCIS FUKUYAMA: FITTING THE OMBUDSMAN ON THE AXIS


Abstract views: 1253 / PDF downloads: 332

Authors

  • Kadir Caner DOĞAN Gümüşhane Üniversitesi

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.7952520%20%20

Abstract

Francis Fukuyama is known especially in the academic literature for his end of history thesis. According to Fukuyama, the end of history is explained by the triumph of liberal democracy over other ideologies and systems of government in the late twentieth century. Fukuyama sees liberal democracy as the basic logic of social, political and economic development. Accordingly, modern states will now organize with liberal democracy and establish a system based on equality, freedom and development both at home and abroad. Modern bureaucratic state systems, which will be shaped on merit, will become the source of morality, justice and peace in society. Liberal democracy is the future projection of humanity. Liberal democracy and ombudsmen, with their contributions to ethics, equality, negotiation and freedom, will be decisive in the achievement of peace, well-being and development of societies. According to Fukuyama, the future is liberal democracy, and in this context, there is a great relationship between the core values of ombudsmen and the strengthening of law in the global arena and the disappearance of anarchy. In this study, it is aimed to put the ombudsman on the axis of the ombudsman by analyzing the basic theses of the ombudsman, which is thought to be a liberal democracy project, and Fukuyama. Because the core values of the ombudsman are considered to be an important value and institution of liberal democracy in terms of justice, merit and peace mentioned above. Ombudsman has a structure and functional qualities that are mediator in essence, adhere to ethical rules and take into account the phenomenon of justice. For this, it is aimed to explain the subjects within the framework of a scientific method. The method of the study is a literature review based on qualitative analysis.

References

Akad, M. (1993). Genel Kamu Hukuku. İstanbul: Filiz Kitabevi.

Axtmann, R. (1996). Liberal Democracy into The Twenty-First Century: Globalization, Integration and The Nation-State. UK: Manchester University Press.

Ball, A. & Peters, G. (2007). Çağdaş Siyaset ve Yönetim. (çev. Nil Uzun), İstanbul: Yayın Odası.

Bayar Bravo, I. (2005). Tarihin Sonu, İlerleme ve Küreselleşme Üzerine Bir İnceleme. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Aralık, 29(2), 125-138.

Bertram, C. & Chitty, A. (2006). Giriş. C. Bertram, A. Chitty (Der.), Tarihin Sonu Mu? Fukuyama-Marx-Modernite (ss.9-26), (çev. Kamil Kurtul), Ankara: İmge Kitabevi.

Callinicos, A., Kouvelakis, S. & Pradella, L. (2021). Introduction. Alex Callinicos, Stathis Kouvelakis and Lucia Pradella (Ed.), Routledge Handbook of Marxism and Post-Marxism (p.1-22), New York: Routledge.

Cottingham, J. (2018). Akılcılık. (çev. Bülent Gözkan), İstanbul: Dergah Yayınları.

Demirtaş, M. (2018). Reform ve Aydınlanmaya Doğru. S. Hilmi Özkan (Ed.), Yeni ve Yakın Çağ Tarihi (s.105-131), İstanbul: İdeal Kültür Yayıncılık.

Doğan, K. C. (2014). Postmodern Kamu Yönetimi Anlayışı Çerçevesinde Bir Denetim Paradigması: Ombudsman. Sayıştay Dergisi, 94, Temmuz-Eylül, 73-96.

Doğan, K. C. (2019). Modernizmden Postmodernizme: Kamu Yönetiminde Yönetişim Kuramı Bağlamında Ombudsman Paradigması. International Social Sciences Studies Journal, 5(29), 312-317.

Doğan, K. C. (2021). Ombudsman Teorisi: İnterdisipliner Bir Analiz. International Social Sciences Studies Journal, 7(91), 5182-5190.

Doğan, K. C. (2022a). Jürgen Habermas’ta Katılım, Demokrasi ve Meşruiyet Kavramları: Ombudsman Yönetişimi Üzerine Düşünmek. International Social Sciences Studies Journal, 8(96), 1190-1203.

Doğan, K. C. (2022b). A Sociological Dimension of The Ombudsman on Structuralism: Impressions from the Turkish Ombudsman. Uluslararası Akademik Birikim Dergisi, 5(4), 156-166.

Doğan, K. C. & İnankul, H. (2015). Ombudsmanlık Kurumunun Örgütlerde Etik Kural ve Davranışlar Konusundaki Yeri ve Önemi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 329-344.

Doğan, K. C. & Ugur, Ö. (2018). The Effectiveness of Ombudsman in Improving Good Administration in the European Union (EU). Marin Rusev, Eric Straus, Cevdet Avcıkurt, Abdullah Soykan, Bekir Parlak (Ed.), Social Sciences Researches in the Globalizing World (p.180-192), Sofia: ST. Kliment Ohridski Universıty Press.

Dryzek, J. S., Honig, B. & Phillips, A. (2006). Introduction. John S. Dryzek, Bonnie Honıg and Anne Phillips (Ed.), The Oxford Handbook of Political Theory (p.3-41), Great Britain: Oxford University Press.

Fendoğlu, H. T. (2011). Kamu Denetçiliği (Ombudsmanlık). Ankara: Yetkin Yayınları.

Fukuyama, F. (1998). Güven: Sosyal Erdemler ve Refahın Yaratılması. (çev. Ahmet Buğdaycı), Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Fukuyama, F. (2003). “Tarihin sonu mu?, (çev., Yusuf Kaplan). Mustafa Aydın, Ertan Özensel (Ed.), Tarihin Sonu mu?: Francis Fukuyama v.d. (s.22-49), Ankara: Vadi Yayınları.

Fukuyama, F. (2006). Neo-Conların Sonu: Yol Ayrımındaki Amerika. (çev. Hasan Kaya), İstanbul: Profil Yayıncılık.

Fukuyama, F. (2008). Devlet İnşası: 21. Yüzyılda Dünya Düzeni ve Yönetişim. (çev. Devrim Çetinkasap), İstanbul: Remzi Kitabevi.

Fukuyama, F. (2015). Tarihin Sonu ve Son İnsan. (çev. Zülfü Dicleli), İstanbul: Profil Yayıncılık.

Fukuyama, F. (2016). Siyasi Düzenin Kökenleri: İnsan Öncesi Çağlardan Fransız İhtilali’ne. (çev. Ezgi Başer), İstanbul: Profil Yayıncılık.

Fukuyama, F. (2018). Siyasi Düzen ve Siyasi Çürüme: Sanayi Devrimi’nden Demokrasinin Küreselleşmesine. (çev. M. Murtaza Özeren), İstanbul: Profil Yayıncılık.

Fulbrook M. & Skocpol, T. (2014). Perry Anderson'ın Tarihsel Sosyolojisi. Theda Skocpol (Ed.), Tarihsel Sosyoloji: Bloch'tan Wallerstein'e Görüşler ve Yöntemler (s.189-232), (çev. Ahmet Fethi), İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları.

Gencer, B. (2013). Liberalizmin Kalbine Yolculuk. liberal düşünce, 69-70, Kış-Bahar, 245-268.

Goodlad, L. M. E. & Sartori, A. (2013). The Ends of History: Introduction. Victorian Studies, 55(4), Summer, 591-614.

Griffiths, M. (1999). Fifty Key Thinkers in International Relations. London: Routledge.

Hamilton, J. B. (1993). Book Reviews: The End of History and The Last Man. Naval War College Review, 46(2), 165-166.

Heywood, A. (2022). Küresel Siyaset. (çev. Nasuh Uslu ve Haluk Özdemir), Ankara: Felix Kitap.

Hughes, C. (2012). Liberal Democracy as The End of History: Fukuyama and Postmodern Challenges. New York: Routledge.

Huntington, S. P. (2021). Medeniyetler Çatışması ve Dünya Düzeninin Yeniden Kurulması. (çev. Elif Berktaş), Ankara: Panama Yayıncılık.

Kabadayı, T. (2007). Tarih Bitti Mi?. FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 4, 103-113.

Kervegan, J-F. (2011). Hegel ve Hegelcilik. (çev. İsmail Yerguz), Ankara: Dost Kitabevi.

Kiçmari, S. (2018). The History Continues: Reflections about the Theory of the End of History from Francis Fukuyama. Sociology Study, January, 8(1), 42‐48.

Macey, J. R. & Miller, G. P. (1992). The End of History and the New World Order: The Triumph of Capitalism and the Competition Between Liberalism and Democracy. Cornell International Law Journal, 25, 277-303.

Özden, K. (2010). Ombudsman. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Öztürk, A. (Der.) (2010). Yeni Sol Yeni Sağ. Ankara: Phoenix Yayınevi.

Parlak, B. & Doğan, K. C. (2016). Ombudsman: Kavram ve Tarihsel Gelişim. B. Parlak ve K. C. Doğan (Ed.), Karşılaştırmalı Ombudsman İncelemeleri: Dünyanın Altı Kıtasında Ülke Ombudsmanlarının Yapısal-Kurumsal ve İşlevsel Açılardan Analizi (s.19-24), Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Parlak, B. & Doğan, K. C. (2021). A Methodological Analysis on the Restructuring of Social Sciences in the Context of Ombudsman Paradigm, Liberal Democracy and the Annales School. International Social Sciences Studies Journal, 7(76), 40-58.

Popper, K. R. (2013). Açık Toplum ve Düşmanları. (çev. Mete Tunçay ve Harun Rızatepe), Ankara: Liberte.

Sarı, M. A. (2010). Tarihin Mi Sonu Yoksa İdeolojilerin Mi?. Kaygı, 14, 61-84.

Sim, D. (2000). Derrida ve Tarihin Sonu. (çev. Kaan H. Ökten), İstanbul: Everest Yayınları.

Sönmezoğlu, F., Güneş, H. & Keleşoğlu, E. (2015). Uluslararası İlişkilere Giriş. İstanbul: Der Yayınları.

Şahin Ceylan, Ş. (2006). Francis Fukuyama ve Tarihin Sonu Tezi. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(10), Güz, 233-252.

Şahin, E. (2019). Kitap Tanıtımı: Francis Fukuyama, Devlet İnşası 21. Yüzyılda Yönetişim ve Dünya Düzeni, çev. Türkan Çolak, İstanbul, Eylül 2015, Profil Yayıncılık. Akademik Sosyal Araştırmalar, Summer, 8, 123-129.

Touraine, A. (2014). Modernliğin Eleştirisi. (çev. H. Uğur Tanrıöver), İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.

Turan, B. (2015). Fukuyama’nın Tarihin Sonu Tezi. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 21, Aralık, 485-502.

Turanlı, G. (2020). Francis Fukuyama: Tarihin Sonundaki Modern Dünya. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 47, Ağustos, 178-186.

Uygun, O. (2020). Devlet Teorisi. İstanbul: On İki Levha Yayıncılık.

Yitian, L., Jiagang, C., Xiaoyuan, X. & Hairong, L. (2012). Democracy, Globalization and the Future of History: A Chinese Interview with Francis Fukuyama. International Journal of China Studies, 3(1), April, 95-107.

Published

2023-05-20

How to Cite

DOĞAN, K. C. (2023). THE CONCEPTS OF THE END OF HISTORY, IDEOLOGY AND TRUST IN FRANCIS FUKUYAMA: FITTING THE OMBUDSMAN ON THE AXIS. NEW ERA INTERNATIONAL JOURNAL OF INTERDISCIPLINARY SOCIAL RESEARCHES, 8(18), 1–18. https://doi.org/10.5281/zenodo.7952520

Issue

Section

Articles